حسین مداحی

إنی رأیت دهــراً مِن هجرک القیامة

دومین مورد از مواردیکه در قرآن از مصادیق زینت زندگانی در این دنیا ، به آن اشاره شده است « فرزندان » می باشند


اگر خداوند با آزمون های سختی مثل فرزند ، کسی را آزمود و او سربلند بیرون آمد ، خیلی هنرمند است .

حتی برخی از پیامبران از جمله حضرت نوح علیه السلام  از انبیاء الوالعزم الهی ، با محبت به فرزندشان مبتلا شدند؛ تا جاییکه حضرت نوح در مهرورزی به فرزندش حتی تا زمان سوار کردن مومنین به کشتی ، نزد خدا ریش گرو گذاشته که با جواب منفی و قاطع خداوند روبرو شد و خطاب قرار گرفت که :

یَنُوحُ إِنَّهُ لَیْس مِنْ أَهْلِک إِنَّهُ عَمَلٌ غَیرُ صلِحٍ فَلا تَسئَلْنِ مَا لَیْس لَک بِهِ عِلْمٌ
او را رها کن که از اهل تو نبوده و عملی غیر صالحی می باشد .
 پس درباره ی آنچه که علم نداری درخواستی نکن.

وقتی حضرت نوح که حدود را میدانسته و نیز مرزها را می شناسد؛ در محبت به فرزندش ، اینچنین در درجه ی لطافت قرار دارد؛ چه رسد به ما !

نکته ی یک   : هر پدر و مادری به فرزندش علاقه دارد . چه اینکه فرزند مومن باشد و چه کافر .
و چه با ادب باشد و چه بی ادب . چه زیبا باشد و چه زشت .
 همه ی فرزندان مورد علاقه ی پدر و مادر هستند.

نکته ی دو    : پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند »
اولادنا اکبادنا : فرزندان ما ، پاره های جگرهای ما هستند .
نکته ی سه   : بابی انت و امی یا حسین ( نکته ها هست بسی ... )

نکته ی چهار  : از خدا بخواهیم ما را با فرزند نیازماید که بسی سخت است.

ادامه دارد ...

نوشته شده در شنبه ٢۳ آبان ۱۳۸۸ساعت ۱۱:٤۱ ‎ب.ظ توسط رئیس جمهور نظرات ()